Vandaag onverwacht gezellig op bezoek geweest met overheerlijk eten.
Onze oudste zoon schiet van te voren al in de stress dat hij het misschien niet lust. Dat kan natuurlijk niet de bedoeling. Maar had hij even geluk. Ze hadden speciaal voor de kinderen van allerlei hapjes gehaald. Allicht dat je daar iets lekker van vind. En dat was ook zo. Einde stress.

Op een gegeven moment kwamen de moeders in gesprek over voedsel enkele jaren geleden. Onze opa’s en oma’s aten gezond van het land. Vers van het land of uit weckpotten.
De generatie daarna groeide op met Knorr pakjes en bouillon blokken vol E621. Zo’n beetje het gevaarlijkste (zowaar goedgekeurde) E nummer. Bijna alles wat langer houdbaar is dan een jaar zit vol met dit nummer. Als je op een pakje van bijvoorbeeld Conimex kijkt, staat dat nummer er bijna nooit op. Dus ok? In Nederland mag de industrie een naam aan E621 geven. Een daarvan is gistextract. Dat klinkt toch heel natuurlijk/gezond. Maar het blijft toch E621. Ik blijf dat bijzonder vinden. Nederland met al zijn strenge eisen en wetten heeft wat voedsel betreft totaal geen strenge regels. Praktisch elk ander land is veel strenger.

Oplossing is verse producten gebruiken. Maar ook daar zit weer een verschil in of het biologisch is of niet. Ik heb me een tijdje verdiept in ‘het gezond’ eten. Helemaal lukt je bijna niet. Kost teveel geld en tijd.
En daarbij wil ik ook genieten van het eten en dat betekent voor mij op zijn tijd ook een zak chips. Naturel chips is dan wel zonder E621. Maar als ik dan toch fout ga dan doe ik het goed. Cheese Union chips met vet, suiker EN E621.