Ik werd laatst aangesproken door een vriendin dat ik toch echt moest stoppen met Facebook. Je hele hebben en houden staat er maar op zegt ze, niet normaal. Gaat niemand wat aan!
Ik werd er even stil van.
Daarna kreeg ik ditzelfde verhaal nog een keer te horen van een andere vriendin.

En dan ga je er toch over nadenken.

Er zijn mensen die een account hebben en geen foto van zichzelf erbij zetten. Dan kan je af en toe toch dingen delen met je vrienden maar je wordt niet herkent.
En zet je er foto’s bij van je kinderen? Is dat handig? Dan staan ze er de rest van hun leven op. Stel je voor dat ze later zeggen; dat wil ik helemaal niet.

Aan de andere kant denk ik misschien ‘moet’ je gewoon met de tijd mee durven gaan. Facebook wordt zelfs gebruikt bij sollicitatie gesprekken.
En denk je nou echt als je geen Facebook hebt dat je incognito door het leven gaat?
Iedereen is ‘bekend’.
-Men kan traceren waar en wanneer je je geld pint.
-Als je een gsm op zak hebt kunnen ze achterhalen waar je bent geweest.
-In het ziekenhuis als je je ‘ponskaartje’ laat maken staat er tegenwoordig een pasfoto bij.
-De boodschappen. Is het niet toevallig dat er vaak super aanbiedingen zijn. Hoe weten ze dat toch? Omdat je een bonus kaart, Emte kaart, Kruidvat kaart enzovoorts gebruikt.
Oftewel, ook zonder Facebook ga je niet incognito door het leven.

Dat mensen er niks mee hebben vind ik prima. Dat is hun eigen keus. Maar moet ik mij echt gaan verantwoorden waarom ik het gezellig vind om dingen te lezen van anderen en soms ook mijn eigen dingen wil delen?
Zeker met familie in Engeland en Curacao is dit extra leuk omdat je elkaar niet zo vaak ziet.

Maar hoe maak ik dit duidelijk aan anti Facebook mensen?