Ik lig nog goed in de markt.

Sta ik voor een stoplicht. Ineens toetert de auto die naast mij staat. Daar zitten drie knappe jongemannen in. Zonnebril op. Glad gestreken haren. Fiet fieuw. En dat toetert en zwaait naar mij.

Eerst schrok ik. Er is al zolang niet meer geclaxonneerd naar mij. Toen ze begonnen te zwaaien was ik even in de zevende hemel. Maar vrij snel kwam ik weer hard terug in de realiteit. Mijn dochter en haar vriendinnen waren naar iedereen die voorbij kwam aan het zwaaien. Deze jongens waren zo aardig, sociaal, om iets terug te doen.

Jongens bedankt. Namens mijn dochter en ook namens mij. Ik voelde mij heel even weer 18 πŸ€ͺ.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s