De kids zelfstandig maken ๐Ÿ‘ฉโ€๐Ÿ‘งโ€๐Ÿ‘ฆ.

Aangezien ik in mijn oproep diensten niet werk, dus geen over uren maak, die ik hard nodig heb, kan ik niet steeds eerder naar huis van werk. Mijn vader is geopereerd aan zijn hart. Normaal haalde hij de kinderen op de donderdag om 15:00 uit school. Ze kregen bij mijn ouders, gezelligheid en eten. Om 17:15 bracht mijn vader ze omgekleed, gegeten en al naar volleybal. Maar nu is hij tijdelijk uitgevallen. De eerste drie weken na zijn operatie nam ik over uren op. Om 14:30 of soms iets later ging ik naar huis. Maar ja, als je geen uren maakt…… Mijn fijne buurvrouw neemt de kinderen nu mee naar huis. Zij zet ze binnen. En dan begint het. Zelfstandig worden. Dit vinden ze super leuk en stoer. Eigen baas in huis. Zij hebben nog een hoop te leren.

Gisteravond nam ik het lijstje met te doen dingen door. Ze lazen mee en ik hoorde ‘ja mam’. Vanmorgen nog een keer het briefje aangewezen waar die lag. Jullie raden het al….. alles mislukt.

Ik kom thuis en het is 16 graden. Punt nummer 1 van het lijstje was; zet de verwarming op 20. Zucht. Mislukt. Maar als je glas half vol is dan denk je; we zijn zuinig geweest, haha. Punt nummer 2; pak het schaaltje met gesneden komkommer uit de koelkast en de gesmeerde broodjes. Ze moeten namelijk zelf eten. Ik werk tot 17:00. Als ik dan thuis kom moeten ze gegeten hebben. Want om 17:15 moeten ze naar volleybal. De broodjes en komkommer stukjes waren niet aangeraakt. My goodness. Om 16:30 belde ik naar huis. Normaal nemen ze altijd de telefoon op. Ik wilde melden dat ze zich alvast moesten aankleden in verband met volleybal. Er werd niet opgenomen. Gek. De telefoon was echt vol wat batterij betreft. Toen ik thuis kwam zag ik een leeg display. De telefoon was gevallen en zij hadden hem zelf in elkaar gezet. De batterijen verkeerd om. Weer een les. Als je geen display hebt….. vraag desnoods hulp aan de buurvrouw. De telefoon MOET altijd werken. Al met al….. ze zijn nog lang niet zelfstandig. Ik word er bijna moedeloos van week vier dat wij aan het oefenen zijn. Ik denk maar zo: van je fouten leer je. Misschien niet de eerste keer, tweede of derde keer…. de vierde wel toch?

Ik vroeg nog aan de kinderen; hebben jullie het lijstje niet gelezen? Zeg Daan: ik wist niet waar die lag. Joehoe, hallo, gisteravond had ik gezegd waar deze lag, vanmorgen weer. Plus dat de punten die erop stonden niet nieuw zijn. Ik kan er wel om lachen hoor. Het huis staat nog, de kinderen mankeren niks. Wat wil een mens nog meer? ๐Ÿ‘ฉโ€๐Ÿ‘งโ€๐Ÿ‘ฆ

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s