Kinderverjaardag stress ๐Ÿ˜ฌ.

Morgen wordt mijn zoon een tiener. Zo bijzonder. Zo fijn. Elk jaar erbij is er weer een! Gisteren en vandaag heb ik drukke werkdagen gehad. En dan zit ik nu op de bank. Kapot. De kids zijn bij hun vader om daar de verjaardag van Daan te vieren. Ik zie nu werk voor mij; buitenboel en binnenboel een klein beetje poetsen. Ik ben niet meer van heel veel hoor. De boel versieren. Wat slingers ophangen. Ach, het stelt allemaal niks voor. Maar ik merk gewoon dat ik na een paar werkdagen nog geen puf heb. Wel weer een eye opener. Ik dacht voorheen dat ik geen rest verschijnselen had van mijn borstkanker traject. Maar op dit soort dagen merk ik dat ik er nog niet ben. En dan heb je ook de allerliefste spinnende kat in je nek hangen. Ach hoe moeilijk kan het allemaal zijn? Ik ga ertegenaan. Als ik niet meer kan stop ik en ga ik morgen verder. En anders maar iets minder. Ennnn, ik heb aan de buuf gevraagd om hapjes te maken. Een tante van mij maakt een taart. Kadootjes zijn ingepakt. Zwembad is verwarmd. Wat wil een kind nog meer? Wat mijn zoon steeds zegt; mam, ik wil niet teveel mensen, niet teveel drukte. Ik wil gewoon jarig zijn en met mijn vriendje spelen. Waar zou ik mij, als moeder, mij dan nog druk om maken?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s